The Gift

Tagos sa puso ang kasiyahan ng mga bata noong Pasko.

Ang araw na ito ang isa sa pinaka-inaabangan ng lahat bukod sa Birthday nila. Tinanong ko ang ilan sa mga bumisita sa akin noong araw na ‘yun kung bakit gusto nila ang pasko. Ang sabi nila na walang alinlangan ay, “Kasi po, marami po gifts and bente-bente na malutong.”

Nakakatuwa na children are anticipating this season. Pero mas nakakatuwa kung ang sana’y isasagot nila ay dahil ang selebrasyon ng pasko ay pagpapaalala na totoong may Diyos at siya ang nagsilbing ilaw sa mga naligaw ng landas at naging savior sa lahat ng makasalanan.

Pero kung mababaliktanaw ako, the child’s answer was my answer as well.  Imagine how material things stray the thoughts of the young. Marahil, walang masama kung ito ang magiging rason ng mga bata. Pero mas makakabuti kung ang nasa isip nila ay higit pa sa regalo o pera.

Kaya mahalaga na sa araw ng pasko, ang mga bata ay makapagsimba para guided sila kung para saan ang selebrasyon na ito at kung bakit ito mahalaga.

Sa ngayon kasi parang nag-iba na. Though I know na hindi naman sinasalamin ng mga namasko sa aking bata ang lahat ng bata sa sanlibutan (nosebleed!), pero these kids are different na.

Noong Dec. 26, may naging bisita kami na namigay ng ilang grocery items. Nakabalot pa ang mga ito sa magadang gift wrapper. I peeked on the contents, may ilang delata, palaman at ilang kilo ng bigas. We don’t usually use the goods kasi dalawa lang naman kami ng father ko and I guess  marami masyado.

Come Dec 25 dahil sa pagtitipid, ito ang ibinigay ko sa isa sa mga bata. NKKLK! na ang naging reaksiyon niya ay: Ayoko niyan. Gusto ko pera. So dahil bigla akong nahiya, ang pobreng ninong ay kumuha ng Dalawang Daan at ibinigay sa kanya. Aba’y ang aking inaanak ay tinanggihan muli at ang gusto niya ay 350!

Sakit sa bangs! Truth na nag-aatitude si neneng kaya nung sinabi ng nanay niya na aking “Kumare-in-a-day” na  tanggapin na ang 300 ay buong ningning na kinuha ni bagets ‘yun at lumabas nang pinto. Walang thank you- thank you. 

Si kumare-in-a-day naman ang nasabi lang ay: Sige MERRY CHISMAS! Sabay labas ng bahay namin habang kagat-kagat ang Mansanas na kinuha ng walang paalam sa lamesa. ‘Yun na! Kabog!

Happy Holidays!

photo (c) google